Deze zinswendingen brengen sprankel en stijl aan uw schrijven
Figuratieve taal wijkt af van de letterlijke betekenis van woorden omwille van kleurrijk schrijven, suggestieve vergelijking, nadruk, duidelijkheid of een nieuwe manier om een idee te omschrijven of een beschrijving in proza een poëtische sfeer te geven. De term "figuurlijk gesproken" is afgeleid van de figuratieve taal, net zoals "letterlijk gesproken" betekent dat er daadwerkelijk iets is gebeurd.
Als fictieschrijver is het zeer aannemelijk dat je figuurlijke taal zult gebruiken in je verhalen en romans - waarschijnlijk vaker dan je denkt. De zes hoofdtypen van de figuratieve taal worden voor verschillende doeleinden gebruikt en als u hun sterke punten begrijpt, kunt u elk van hen het beste effect bij het schrijven gebruiken.
01 Simile
Een vergelijking vergelijkt twee dingen met behulp van de woorden "zoals" of "als" en zijn buitengewoon gebruikelijk in de alledaagse taal en bekende spraakfiguren. Hier zijn een paar voorbeelden: "De late middaglucht bloeide even in het venster als de blauwe honing van de Middellandse Zee." - F. Scott Fitzgerald in "The Great Gatsby "
"Kate kruipt over haar eigen gedachten als een meetworm." - John Steinbeck in "East of Eden"
- "De bewegingen van Real G zijn stil als lasagne." - Lil 'Wayne in "6 Foot 7 Foot"
Metaforen zijn directe vergelijkingen tussen twee dingen die, in tegenstelling tot vergelijkingen, de woorden "als" of "as" niet gebruiken. Om je metafoor-schrijfvaardigheden te verbeteren, voorbeelden in het dagelijks spraakgebruik en in de literatuur te bestuderen, leer je over de gevaren van gemengde metaforen en creëer je eigen metaforen . Hier zijn een paar voorbeelden van effectieve metaforen: 03 Synecdoche
Als je ooit een zakenman een "pak" hebt genoemd, iemands auto een "stel wielen" of naar een "ingehuurde hand", heb je synecdoche gebruikt, een literair apparaat dat één deel gebruikt om naar het geheel te verwijzen. Hyperbool is een overdrijving omwille van nadruk, humor of effect. Hyperbole wordt vaak gehoord in alledaagse gesprekken - "Ik heb je al een miljoen keer verteld om je kamer schoon te maken!" Of "Ik ben mijn lunch vandaag vergeten en nu ben ik aan het verhongeren!" Wanneer gebruikt in fictie schrijven, kan hyperbool een krachtig hulpmiddel zijn , waardoor je een verhoogd gevoel van gevoel, actie of kwaliteit kunt creëren. 05 Personificatie
Wanneer een schrijver verpersoonlijking gebruikt, geeft hij menselijke kwaliteiten aan iets niet-menselijks. Personificatie is een effectieve manier om interesse te tonen in je schrijven en kan je beschrijvingen echt tot leven brengen. Hier zijn enkele suggestieve voorbeelden van personificatie. De laatste van deze voorbeelden is een van de beroemdste gebruiken van personificatie in de literatuur en wordt zo vaak aangehaald dat het een onderdeel is geworden van het dagelijks taalgebruik. "Ik staarde ernaar in het zwaaiende licht van de metro auto, en in de gezichten en lichamen van de mensen, en in mijn eigen gezicht, gevangen in de duisternis die buiten raasde." - James Baldwin in "Sonny's Blues"
"Dit zijn de lippen van het meer, waarop geen baard groeit. Het likt zijn karbonades van tijd tot tijd. "- Henry David Thoreau in" Walden "
"April is de wreedste maand." - TS Eliot in "The Wasteland"
06 Woordspelingen
Een woordspeling is een vorm van woordspelingen die gebruikmaakt van woorden met vergelijkbare uitspraken of meerdere betekenissen. Samuel Johnson, de geestige en beroemde Britse literaire figuur uit de 18e eeuw, noemde woordspelingen de laagste vorm van humor, terwijl regisseur Alfred Hitchcock hen prees als de hoogste vorm van literatuur. Of je ze nu plakkerig en onelegant vindt of heel amusant, overal zijn woordspelingen en, bij spaarzaam gebruik, kunnen ze eigenzinnig en geestig aan je verhalen toevoegen. Shakespeare is de onbetwiste meester van de literaire woordspeling. - "Nu is de winter van onze ontevredenheid glorieuze zomer door deze zon van York." William Shakespeare in "Richard III"
- "Iets meer dan familie en minder dan vriendelijk." Shakespeare in "Hamlet"