Functie van Alliteratie
In tegenstelling tot dichters, bespreken fictieschrijvers zelden het gebruik van alliteratie en hoe het bewust kan worden gebruikt om krachtiger fictie te creëren, maar het speelt wel een cruciale rol in zowel fictie als in poëzie en proza .
Alliteratie zorgt voor een muzikaal effect, creëert ritmes, stemmingen en bewegingen, terwijl zinnen ook schoonheid en een bepaalde stroom vormen. Herhaling van de "s" die klinkt als een slang kan bijvoorbeeld gevaar inhouden. Het herhalen van het "h" -geluid geeft een zachte, hemelse lucht, terwijl een repetitieve "b" zorgt voor een percussieve medeklinker.
Een secundair type wordt symmetrische alliteratie genoemd, die gebruik maakt van parallellisme: de frase bevat een paar woorden aan het begin en het einde van de frase die begint met hetzelfde geluid, terwijl de middelste woorden vergelijkbaar zijn, bijvoorbeeld 'roestbruine blazers' regel."
Alliteratie voorbeelden in fictie
In zijn lezing, "De zin is een eenzame plek", roept Gary Lutz schrijvers op: "Gebruik jezelf van alliteratie ... Een dergelijke herhaling kan rustgevend en stabiliserend zijn, vooral in een zin wiens inhoud en emotionele windvlagen allesbehalve zijn." Hij geeft een voorbeeld van Don DeLillo met h 's: "Hij was hier in het gehuil van de wereld" en van Christine Schutt: "Hij kende het soort Kleenex dat een huilend meisje achterliet."
Maar alliteratie kan ook een minder subtiele rol spelen. In Moby Dick gebruikt Melville alliteratie om karakters te bouwen en de lezer te helpen de scène aan boord van een walvisvaartuig te ervaren. Het personage, Stubb, wordt beschreven als iemand die 'in het algemeen een nogal vreemde manier van praten heeft' en 'de meest geweldige dingen voor zijn bemanning' zegt. Melville gebruikt alliteratie om deze claims te illustreren.
"De duivel haalt u, gij dwaasheden," zegt Stubb. "Begin met haar - begin met haar, mijn zilveren lepels!" In dit laatste citaat hebben we niet alleen een alliteratie in de herhaling van de S- klanken, maar ook een voorbeeld van assonantie in de woorden "start" en "marling", wat de herhaling is van een klinkergeluid.
Aanvullende voorbeelden van alliteratie
De ziel kiest haar eigen samenleving. - Emily Dickinson
Van voren af de fatale lendenen van deze twee vijanden; Een paar liefhebbers van sterrencross nemen hun leven. - Romeo en Julia , Shakespeare
"Dus we slaan aan, boten tegen de stroming, onophoudelijk terug het verleden in." - The Great Gatsby, F. Scott Fitzgerald
"Mijn vader bracht in gesprekken een enorme capaciteit voor zorgzaamheid, die vreemden in de war bracht." De Centaur, John Updike
"Zijn ziel bezwijmde langzaam toen hij de sneeuw vaag door het universum hoorde vallen en flauw viel, als de afdaling van hun laatste einde, op alle levenden en doden." - The Dead, James Joyce
Hoewel je assonantie kunt gebruiken in meer poëtische momenten van je proza zonder dat je je daar zelfs bewust van bent, neigt de alliteratie van Donald Westlake in de "mooie blonde bludgeoned" ertoe om de aandacht op zichzelf te vestigen. Tenzij je van plan bent om dit te laten gebeuren - om karakter of drama te bouwen of om een komisch moment te creëren - is het verstandig om alliteratie selectief te gebruiken om het effect te maximaliseren zonder het te overdrijven.