Wapen wordt 50 jaar na zijn ontwikkeling nog steeds gebruikt door Amerikaanse soldaten.
Het M14-geweer blijft een van de oudste wapens die nog in dienst zijn bij het Amerikaanse leger.
Battle Rifle
De M14 wordt een "strijdgeweer" genoemd. Deze term wordt gegeven aan wapens die volledige kracht geweermunitie schieten. De M14 ging in 1957 voor het eerst in dienst bij het Amerikaanse leger. Het wapen was het standaard Amerikaanse geweer uit 1959 tot 1970. De M14 was ook het geweer dat in die periode werd gebruikt voor basistraining door het Amerikaanse leger en het korps Mariniers.
De M14 is grotendeels vervangen door het M16 geweer. De M14 wordt echter nog altijd op de frontlinie gebruikt door het Amerikaanse leger, het marinekorps en de kustwacht. Het wordt ook veel gebruikt als een ceremonieel wapen door Amerikaanse soldaten. De M14 heeft de basis gelegd voor de M21 en M25 sniper rifles.
Ontwikkeling en gebruik
De ontwikkeling van het M14-geweer begon kort na de Tweede Wereldoorlog en ging door tijdens de Koreaanse oorlog in de jaren vijftig. Het geweer is gemaakt in een poging om vier verschillende wapensystemen te vervangen: de M1 Garand, de M1 Carbine, de M3 Grease Gun en de M1918 Browning Automatic Rifle. Amerikaanse militaire functionarissen wilden een geweer dat duurzaam was in vijandige omgevingen en dodelijke nauwkeurigheid bood.
Het M14-geweer werd veel gebruikt tijdens het Vietnam-conflict in de jaren zestig. Nadat het concurrerende M16-geweer in 1970 werd geïntroduceerd, kreeg de M14 een nieuwe rol bij het Amerikaanse leger als sluipschuttersgeweer. De nauwkeurigheid van de M14-geweer over lange afstanden maakte het een ideaal wapen voor scherpschutters.
Gewijzigde versies van het M14-geweer zijn gebruikt door sluipschutters in Afghanistan en Irak. Deze M14-geweren zijn aangepast om scopes en glasvezelvoorraden te bevatten. Het M14-geweer wordt ook regelmatig tentoongesteld bij militaire begrafenissen, optochten en andere ceremonies.