Een typisch noodplan van de luchthaven omvat verschillende componenten en wordt meestal gecreëerd en geïmplementeerd door de luchthavenbeheerder of een BHV-coördinator.
Hier volgt een korte beschrijving van wie betrokken is bij een noodhulpprogramma voor luchthavens en hoe het allemaal werkt:
Partijen die mogelijk betrokken zijn bij een AEP:
Er zijn altijd meerdere partijen betrokken bij de oprichting en uitvoering van een AEP. Hier is een lijst met slechts een paar van de mensen en groepen die helpen bij het coördineren van een AEP:
- Airport Emergency Response Coordinator
- Airport manager
- Luchthaven redding en brandweer bemanningen (ARFF)
- Beveiligingsteam van de luchthaven
- Luchtvaartmaatschappijen en andere inzittenden van de luchthaven
- Luchtverkeersleiding
- Community-noodmanagementteams
- Lokale ordehandhaving
- Lokale ziekenhuizen en andere medische teams
- Lokale of federale hulporganisaties en hulporganisaties, zoals het Amerikaanse Rode Kruis en FEMA
- Media outlets
- FAA
- NTSB, in het geval een onderzoek naar vliegtuigongevallen nodig is
- FBI, in het geval van een daad van terrorisme of nationale veiligheid
- Militaire agentschappen, indien beschikbaar
Vorming van een AEP
Het creëren van een AEP is geen eenvoudige taak.
Ten eerste moet er onderzoek worden gedaan om het beste plan te formuleren op basis van vele andere plannen, zoals het noodplan van de stad, lokale verordeningen, OSHA- en EPA-plannen, regionale en federale rampenbestrijdingsplannen en zelfs individuele plannen van luchtvaartmaatschappijen.
Ten tweede moet een AEP voldoen aan verschillende voorschriften van verschillende instanties zoals OSHA, de FAA en het Department of Transportation (DOT).
Vervolgens moet een analyse worden uitgevoerd om de gevaren van de betreffende luchthaven in verband met de AEP te identificeren. Een luchthaven kan bijvoorbeeld onderhevig zijn aan vulkanische activiteit of tornado's, terwijl een andere luchthaven zich in een hoogrisico-zone bevindt voor een terroristische aanslag.
Zodra mogelijke gevaren zijn geïdentificeerd en een risicobeoordeling is voltooid, kan een luchthavenbhv-coördinator beginnen met het ontwikkelen van plannen voor specifieke scenario's. Er is bijvoorbeeld een ander plan voor een vliegtuigcrash dan voor een bommelding.
Het opstellen van een AEP neemt meerdere vergaderingen met veel verschillende groepen mensen en meerdere herzieningen voordat deze voltooid zijn. Eenmaal voltooid, kunnen AEP-tests beginnen.
Trainingen, oefeningen en oefeningen:
Een AEP wordt altijd herzien. Een van de dingen die managers en coördinatoren helpen om het best mogelijke plan te ontwikkelen, is om het plan steeds weer opnieuw uit te voeren, verschillende scenario's uit te putten en alle beschikbare middelen te gebruiken om ervoor te zorgen dat alle partijen hun rol kennen als zich een noodsituatie voordoet. Er zijn een paar verschillende methoden om het potentiële succes van een AEP te testen:
- Training: de training moet diepgaand en frequent zijn. Er zijn veel mensen die bekend moeten zijn met de AEP, dus algemene trainingshandleidingen en klassesessies zijn populaire keuzes om veel mensen tegelijkertijd te trainen. Er moet ook een gespecialiseerde training voor bepaalde groepen zijn, afhankelijk van de rol van elk. First responders, brandweerlieden, luchthavenbeveiliging en anderen zullen specifieke training nodig hebben over hoe om te gaan met verwondingen, menigte en de media, en hoe om te gaan met gevoelige informatie terwijl de scène van de ramp wordt beschermd.
- Boren: branden, bombedreigingen en gevaarlijke materiaalbehandeling kunnen allemaal worden uitgevoerd met frequente oefeningen. Boren richten zich meestal op een enkel aspect van de AEP, zoals hoe iedereen op de hoogte te stellen, hoe het communicatieproces te beveiligen of hoe met bewijsmateriaal om te gaan.
- Oefeningen: een oefening kan een tafeloefening, een functionele oefening of een oefening op ware grootte zijn.
Opstarten van het tafelblad is het eenvoudigst, omdat het alleen maar om een ontmoetingssfeer en een bespreking van AEP-beperkingen en verbeteringen gaat die kunnen worden gemaakt.Een functionele oefening omvat een zogenaamd scenario met tijdbeperkingen en doelen voor voltooiing, maar omvat niet elk aspect van een AEP.
Een live oefening, ook een oefening op ware grootte genoemd, omvat een live simulatie van een noodgeval, zoals een vliegtuigcrash. Full-scale oefeningen omvatten vele groepen, waaronder noodhulpteams, het Rode Kruis, lokale hotels, brandweerlieden, politie, medewerkers van luchtvaartmaatschappijen, NTSB-onderzoekers, enz.
De omvang van een live-oefening zal afhangen van de vereisten van de luchthaven (sommige luchthavens zijn vereist om elke drie jaar een volledige oefening uit te voeren), het type scenario dat wordt gerepeteerd en de beschikbaarheid van geassocieerde groepen. In veel gevallen is het heel reëel, zelfs met acteurs die zich voordoen als gewonde passagiers, zoals in deze oefening op ware grootte in Chicago.
AEP Elements:
Volgens een FAA-adviescirculaire betreffende richtlijnen voor AEP's, bevatten de elementen van een AEP meestal het volgende:
- Een lijst van de betrokken partijen en de primaire verantwoordelijkheden van elke groep tijdens en na een ramp.
- Een lijst met belangrijke personen die in geval van een noodsituatie op de hoogte worden gesteld en welke rol elke persoon zal spelen.
- Meldingsprocedures, inclusief communicatiemethoden en de volgorde waarin mensen op de hoogte worden gesteld.
- Specifieke checklists voor verschillende scenario's.
- Een beschrijving van hoe en wanneer informatie aan het publiek zal worden verspreid, inclusief wie met de media zal praten en welke stukjes informatie zullen worden vrijgegeven, met bijzondere aandacht voor gevoelige informatie.
- Een beschrijving van evacuatie- en sheltertechnieken, evenals het beheer van lokale en federale hulpbronnen.
- Informatie over hoe het gebied te beveiligen, mensen in en uit gevaarlijke gebieden en gevoelige informatiegebieden te laten.
- Richtlijnen voor brandbestrijding, gezondheid en medische feestjes.
- Instructies over hoe en wanneer extra middelen te verkrijgen, beheer van luchthavenapparatuur en veiligheid.
- Luchthavenkaarten, bouwlocaties en informatie over luchthavengronden.